Vrijwel elke marathondeelnemer ontkomt er niet aan in het eindstadium over te gaan naar anaerobe stofwisseling.
Het gevolg is dat de lactaatstofwisseling een zodanige verzuring bewerkstelligt, dat herstel zeer veel tijd vergt. Bovendien kan er sprake zijn van langdurig compensatoir hyperventileren. Een snel herstel van de homeostasis kan worden bereikt door zo spoedig mogelijk over te gaan tot "normaal-optimaal" ademen. Bijvoorbeeld een frequentie van 7,5 à 10 per minuut, gepaard gaande met daarbij behorende optimale ratiowaarden.

Ademregulatie volgens de Respilex methode komt gemakkelijk tot stand; ook wanneer de startwaarde een zeer hoge frequentie betreft. Een dergelijk snel herstel kan voor de algemene gezondheidsconditie van marathonlopers van grote betekenis zijn.
Rustig aan doen
Na een wedstrijd zich niet laten verleiden om in het begin te veel te doen, want dat is de snelste weg naar een blessure.

In verband met de lagere weerstand is het verstandiger om in de sporteerste maand geen trainingen met een te hoge intensiteit te doen. Uiteraard is dat bij iedereen verschillend. Marathonlopers dienen alert te zijn wanneer zij tijdens het lopen last hebben van pijntjes. Dat is vaak het voorteken van een blessure en het is verstandig om dit te laten bekijken, voordat het een echte blessure wordt.