Topprestaties staan bij het joggen niet op de eerste plaats.
Men kan er vanuit gaan dat de gemiddelde jogger deze sport beoefent om de eigen conditie en het eigen welzijn te verbeteren en niet primair om topprestaties te realiseren.

Voorbereiding die erop is gericht om de uitgangspositie fysiologisch zo gunstig mogelijk op niveau te brengen, is daarom ook voor de joggers van grote betekenis. Dit is ook om nog een andere reden van belang. Wanneer men niet op topprestaties is gericht, maar louter de eigen gezondheid wenst te optimaliseren, kan men tijdens het joggen volstaan met een ademfrequentie in de orde van 12 per minuut.

Het onderzoeken van het stressniveau in rust, vlak voor men aan het joggen begint, kan eveneens bijzonder nuttig zijn. Als men bijvoorbeeld gaat joggen, terwijl men op dat moment last heeft van stress of depressieve gevoelens, dan is de kans groter dat de relatieve constante basale frequentie- en ratiowaarden (in rust) minder gunstig zijn (hogere frequentie en fysiologisch ongunstiger ratio).

Met ratiowaarden wordt bedoeld de verhouding van het aantal seconden inademing, uitademing en pauze. Een korte regulatie vooraf, gedurende 10 minuten kan er in belangrijke mate toe bijdragen dat het gezondheidsrendement van het joggen sterk wordt vergroot.